Piet en Nel Cornelissen-Wetterhahn

Peter Hendrikus - Piet Cornelissen, geboren op 21-11-1884 in het buurtschap "In 't Zand". Overleden te Well 22-06-1977

Zoon van Andreas Johannes Cornelissen ( Doane Dries)* Beers 06-05-1859 †Well 07-07-1929  en Alberdina Huebers * Montfort 15-02-1862 †09-04-1926 

Hij trok in 1898 met zijn ouders en broers en zusters vanuit het Brabantse Beers naar het "Osse" boerderijtje, annex herberg-beugelbaan "Klein Amsterdam" aan de Rijksweg in de Bosserheide.

Het echtpaar Cornelissen-Huebers had in totaal 18 kinderen en de jongste kreeg dan ook de bijnaam Grad d'n achttiende. Zeven kinderen stierven al jong. Ook moeder Dien stierf toen de kleinste kinderen nog maar 13 - 14 jaar waren. Vader Dries trok later bij zijn zoon Piet en schoondochter Nel in.

Daone Dries in 1910

Bijnaam d'n Daon.

Klein Amsterdam in de Bosserheide stond rondom in de doornen struiken. Vader Dries was vaak met die doornen heggen bezig. Hij wilde ze uitdoen, kapotslaan, wat erg taai werk was. Dit leverde hem de naam Daone Dries op. De kinderen en kleinkinderen bleven de bijnaam ook houden. 


 

Dien Cornelissen - Huebers in 1910


 

Als 9 jarige werd Pietje al in de zomermaanden door zijn ouders "verhuurd" aan een Duitse boer in Wemb. Zo kon het jongentje een klein aandeel leveren aan het gezinsinkomen van zijn ouders. Als de zomer voorbij was bracht hij 20 mark oftewel 12 gulden mee naar huis.

In de wintermaanden volgde hij les op school bij meester Bake en Wijnhoven. Toen hij 10 jaar was ging hij met zijn vader en enkele broers werken op de "Tiggel" oven nabij de Hamert. De mannen bleven daar de hele week en sliepen in een z.g. "Tiggel hut". Overdag werd in de hut de dagelijkse kost erwtensoep en spekpannenkoek klaargemaakt. Als Pietje onder de wol kroop had hij die dag 30 cent verdiend.

Omdat er in Duitsland meer te verdienen viel, ging hij een jaar later weer de grens over en werkte in de ovens van Kempen, Kervenheim, Kevelaer en Wetten. Samen met zijn vader Dries heeft hij ook de eerste spade in de grond gestoken voor de ontginning van het Wellsmeer.

In 1904 moest Piet in dienst en werd ingedeeld bij de Huzaren in de Ripperda kazerne te Haarlem. Anderhalf jaar later kwam hij naar Venlo en werd, mede door zijn proefschrift "het paard" bevorderd tot korporaal.


 

Piet trouwde op 15-11-1910 met Anna Petronella (Nel) Wetterhahn en het jonge paar "trok in" bij de ouders van Nel in de Bosserheide E281 aan de Rijksstraatweg.

Nel Wetterhahn  *26-12-1888 † 13-09-1973 was een dochter van de Wellse Anna Maria Smits (1849-1920) en van de uit Afferden afkomstige Johannes Wilhelmus Wetterhahn (1857-1925)


 

Het gezin Cornelissen-Wetterhahn met de kinderen: Theo - Mia - Dries - Dina en Jan in 1935. 


 

Zoon Dries trouwt op 28-07-1937 in Weeze met Hanna Sijmons.

Zie ook Fam. Cornelissen-Sijmons


 

 

Piet en Nel  op 02-07-1941 bij het huwelijk van hun zoon Jan met Drika Rothoff.

Rechts de moeder van de bruid Beth Rothoff-Roosen


 

In 1916 richtte Piet de  afdeling Well van de Katholieke Arbeiders Bond (KAB, latere NKV) op. In Well noemde men dit de Werkliedenverening, hieruit ontstond ook de jongeren afdeling. 


 

Krantenartikel van 12-05-1951 in Dagblad de Tijd. 

 

We begonnen met 13 man 

P. Cornelissen uit Well was 25 jaar afdelingsvoorzitter en 15 Jaar Bondsbestuurslid van de K.A.B. in Limburg en hij was stuwer van de Katholieke Coöperatie Beweging, dat zijn zo de „officiële gegevens". Maar toen hij in 1916 met zijn activiteit begon was er „nog helemaal niets". En dat had dan o.m. tengevolge dat de arbeiders, die werkten aan de kanalisatie van de Maas, werden uitgezogen. Cornelissen hoorde daar óók bij, want hij was grondwerker in die dagen. Hij en de andere mensen stonden in de modder zonder laarzen en zjj verdienden veel te weinig. Dat begon Cornelissen duchtig te vervelen: en hij ging naar Heerlen, naar dr. Poels. En „de doctor" ging op zijn beurt naar Den Haag, om er enkele krachtige woorden te spreken. Cornelissen en zijn mensen kregen laarzen en hoger loon. De voorzitter van de afdeling Well is een man van zeer weinig woorden. „Tja. wij begonnen met 13 man destijds", zegt hij, „en er waren veel moeilijkheden. Met de werkverschaffing was het helemaal niets, daar stuurden ze mensen van kantoor en de pijpenfabriek naar toe. Maar dat ging natuurlijk niet; en daar zijn heel wat harde woorden gevallen". Rerum Novarum? „Die legde de zaken vast', zegt Cornelissen; en daarmee is voor hem de zaak afgedaan. 


 

 Piet was het ook die in 1917 de Wellsche Coöperatie stichtte. Tot 1968 heeft hij de algehele leiding van dit bedrijf gehad. Daarnaast was hij kringvoorzitter van de Noord Limburgse coöperaties.

Van de R.K. Staatspartij  in Well was Piet 30 jaar lang voorzitter en net zo lang was hij ook voorzitter van de Wellsche Veeverzekering.

Vanaf 1923, liefst 47 jaar had hij zitting in de gemeenteraad van Bergen. De sociale sector en woningbouw hadden zijn aandacht. De verharde weg van de Sterrenbos naar de Kamp, in 1971, vond hij zelf het belangrijkste werk, dat door zijn inspanningen van meer dan 30 jaren tot stand kwam.


 

Piet op bezoek bij  zijn zus Coba Roeffen - Cornelissen. Zijn bijnaam was Daone Piet en men noemde hem ook Piet van de Coöperatie.

 


 

In 1960 vierden de hele families Cornelissen - van Vegchel en Groetelaers gouden bruiloft.


 

Jan - Dries - Theo - Mia (van Vegchel) en Dien (Groetelaers) met hun ouders.

Vijf kinderen, 32 kleinkinderen en 22 achterkleinkinderen heeft het echtpaar Cornelissen gekregen.


 

 Het Diamanten paar in 1970.


 

Het diamanten echtpaar wordt feestelijk onthaald na de feestmis door bruidjes en het gilde koningspaar Rutten-Vink


 

Voor zijn vele verdiensten ontving Piet Cornelissen diverse onderscheidingen.

Voor zijn ruim 40 jarig raadslidmaatschap werd hij met de "ere medaille in goud verbonden aan de Orde van Oranje Nassau" begiftigd.

Daarnaast ontving hij nog de Pauselijke onderscheiding Pro Eclesia et Pontifice.

De NKV, (voorheen KAB) reikte hem voor 60 jaar lid, waarvan ca. 50 jaar voorzittersschap,als eerste in Nederland, de gouden speld met diamant uit. 

Ondanks deze en nog meer onderscheidingen is Piet Cornelissen een gewoon mens gebleven. Deze Wellse pionier heeft de menselijkheid steeds voorop gesteld.