Carnaval 1960 met Prins Fré d'n Urste.

De allereerste georganiseerde Vastenaovend in Well

Carnaval in schrikkeljaar 1960 werd gevierd op zondag 28 februari - maandag 29 februari en dinsdag 1 maart. 

Voor de Wellenaren die op 29 februari geboren waren, was het een bijzonder jaar, met natuurlijk een bijzondere verjaardag. Maar dat gold ook voor de jongeman die de eerste Wellse Prins Carnaval was: Fré Thissen uit de Grotestraat en zijn kersverse Prinsengarde, Raad van Elf, Hofnar, Vaandelwacht en de Vorst.

De schrikkeldag viel op carnavalsmaandag  en ’s middags trok de jeugd met de voetballers en de harmonie in optocht vanaf zaal Klabbers naar het voetbalveld bij maar liefst 19 à 20 graden. 


 

Het was Prins Fré d’n Urste (Fré Thissen, van "Thiesse de Póst" uit de Grotestraat), die verstopt in een jute zak op het prinsenbal, begin 1960, de zaal binnen kwam. Een prinsenmedaille was er nog niet, dus ging Fré maar zelf naar de winkel van Drika Rutter in de Grotestraat om er daar een te kopen, compleet met blauw lint....

Fré Thissen, die samen met de medebestuursleden van de Parochiële Jeugdraad een Carnavals Club oprichtte vertelt:

Ik herinner het me als volgt (en ik weet bijna zeker dat het ook zo was!!): Inderdaad werd in de Parochiële Jeugdraad op een zekere bijeenkomst de carnaval “ten doop gehouden” maar er moest een naam bedacht worden die typisch was voor Well omdat in Arcen en in Geijsteren al de ‘Keieschieters’ bestonden. Er werden allerlei namen genoemd en op zeker moment heb ik de naam ‘joerts’ laten vallen als zijnde een woord dat we nergens anders in de streek hoorden voor ‘mus’. Iemand meende nog dat ze in Afferden dat ook zeiden. Maar joerts was nog niet specifiek genoeg en de aanvulling ‘Maas’ was toen snel gemaakt.
Het mussenei was gelegd!! Nou nog verder uitbroeden. Er moest een prins komen, maar wie? Samen met meister Volleberg liep ik van de kapelanie naar huis en vlak voor de deur van zijn huis zei hij tegen me: “Worum werde gij nie de prins? Dat is wat vur ow!” Na enkele dagen denkwerk ben ik naar hem toe gegaan en hem mijn “Ja-woord” gegeven! Dus de naam Maasjoerts is in beginsel afkomstig van mij.
Op het eind van het carnavalsjaar 1960 moest ik in dienst bij de Marine. Op de geplande datum van het aftreden van de prins en het uitkomen van de nieuwe prins had ik geen weekend vrij. Omdat ik in de beginperiode van de diensttijd zat moest ik hemel en aarde bewegen om toch vrij te krijgen. Carnaval? Daar snapten ze in Amsterdam geen bal van en zeker niet dat ze een prins in een marine-uniform hadden! Uiteindelijk heb toch nog enkele vrije dagen gekregen en kon aftreden als prins en dus kon ik ook het  ‘uitkomen’ van de nieuwe prins, vriend Theo, meemaken.


Er werd door Mich Simons op de melodie " Bôhmerwald - Waltzer" een schlager geschreven met de titel: Beej oons is ’t Carneval.

Beej oons is 't Carneval.
Hieël Well göt nor den bal.
Ien't pak van Prinse-nar
en springe hosse mar.
De jeugd göt nou veurop,
mit 't masker op de kop,
viere weej allemol oons Carneval.
Weej make veul plezier,
't is gezellig hier.
Jao kom en zing mit oons dit lied.
Drie dage van vertier,
achter en goed glas bier
en mit en Wellse griet.