Het zwembad in de Maas

Na de Tweede Wereldoorlog werd de Wellse jeugd zwemmen geleerd in de Maas. Meestal onder toezicht van Gerard Kemper. Hij was vanaf 1943 boekhouder op het landgoed Wellsmeer en bij de familie Reiniers-Vrede in de kost. Ook was hij als Hopman de grote man achter de Wellse verkenners.

Bij de veerstoep of in de Band werd de jeugd het zwemmen bijgebracht. Mede op initiatief van de toenmalige huisarts Dr. G. Smals en het Groene Kruis werd in 1950 een zwembad in de Maas gebouwd, niet ver van het Mariakapelletje richting Wellerlooi. Met palen en rollen draad werd een stuk in de Maas afgezet en er was voor de kleine kinderen in het ondiepe een apart gedeelte. Er was een kleine en een grote duikplank.

Sraar Stevens met zijn knechten Piet Verdellen en Sraar Sijberts sloegen er handmatig een put, waaruit water gepompt kon worden voor de grote tank, die weer diende voor de douches en de toiletten. Je kon dus alleen een koude douche nemen, behalve in de hete zomers. Dan werd het water in de tank door de zon een beetje warmer.

De opening op 4 juni 1950 met demonstratiezwemmen en wedstrijden door de verkenners.

 

Ook Neptunis was aanwezig bij de opening.

Hopman Kemper met de verkenners in actie.

Aan de kassa zaten Tinneveld (door de jeugd Tinnegieter genoemd), Grad Welbers uit Bergen ( hij haalde in die tijd ook het premiegeld van het ziekenfonds huis aan huis op), Tinus Stevens en H.Thissen. Je kon voor een bepaald aantal uren een kaartje kopen. 's Middags was dat van 13.00 -17.00 uur. Tegen vijven riep Tinneveld dan: "Van een tot vijf het bad uit!". Tinneveld was bakker bij de Coöperatie en Thissen was beheerder van het postkantoor in de Grotestraat. 

In het begin was er apart zwemmen. Een aantal uren mochten de jongens en dan de meisjes.

Vanaf het vlot werd er volop in dieper water gedoken voor de meer ervaren zwemmers.

Er was veel bekijks van de Wellse bevolking bij de opening.

Gerard Kemper met een aantal jongens in het bad. Links staat Sjef Vullings.

Op vrijdag kreeg je van thuis zeep en shampoo mee, dan kon je daar de wekelijkse wasbeurt doen en hoefde je thuis niet je beurt af te wachten (in de zinken teil!).

In de grote zomervakantie van 1960 en1961 was Paul Reiniers badmeester. Zijn verantwoordelijkheid lag alleen binnen de omheining! Dus als er iemand de Maas op zwom en er zou iets gebeuren, dan hoefde hij er niet achteraan! Ondanks het verbod zwommen veel knapen de Maas toch over en gingen met een sleepboot mee. Gelukkig zijn ze altijd allemaal weer heelhuids naar hun moeke teruggekeerd. Op bepaalde woensdagen mocht de jonge badmeester Paul niet komen, dan was er besloten zwemmen voor de kloosterzusters uit Venray!

Totdat er in Nieuw-Bergen een buitenbad werd gebouwd hebben veel Wellenaren er leren zwemmen en met plezier gebruik gemaakt van dit zwembad in de Maas.