Kees en Bertha Nooren - Berndsen

Bertha Berndsen en Kees Nooren. 

Cornelis Johannes Petrus Kees Nooren *Etten-Leur (NB) 15-10-1916 †Gouda 19-08-1978

Zoon van: Franciscus Nooren *Princenhage 09-01-1885 †Etten-Leur 13-03-1960 Gehuwd in Etten-Leur op 29-01-1908 met Adriana Maria Lambregts *Etten-Leur 29-04-1886 † Etten-Leur 17-07-1936

Kleinzoon van: Jacobus Nooren *Princenhage 13-06-1859  †Beek (NB) 06-01-1946 Gehuwd in Princenhage 06-02-1884 met Johanna Jansen *Princenhage 15-10-1853 †Princenhage 31-12-1894

Kleinzoon van: Gregorius Lambregts *Princenhage 13-01-1849 †Etten-Leur 25-02-1900 Gehuwd in Etten-Leur op 13-01-1876 met Maria Catharina Luijten *Etten-Leur 04-06-1849 †Etten-Leur 19-10-1897

Lambertha Fransisca Maria Bertha Berndsen *Stad Vollenhove (O) 04-03-1927 †Gouda 22-03-2008

Dochter van: Henricus Antonius Berndsen manufacturier *Stad Vollenhove (O) 24-10-1885 †Zwolle 09-05-1952 Gehuwd in Kampen (O) op 29-04-1926 met Johanna Maria Veldhuis *Kampen 29-09-1888 †Steenwijk .. - ..1978

1e huwelijk Henricus Antonius Berndsen was in Lemsterland (F) op 15-04-1920 met  Antje de Jong *Lemmer 28-05-1893 †Lemsterland 19-03-1921

Kleindochter van: Franciscus Lucas Berndsen koopman - winkelier *Freren (Nedersaksen Dld) 30-10-1848 †Vollenhove-Stad 26-10-1926 Gehuwd in Zwolle op 24-07-1879 met Lamberta Vrijhof *Wijhe (O) 26-02-1854 †Vollenhove stad 18-02-1931

Kleindochter van: Everhardus Veldhuis zadelmaker *Kampen 10-12-1851 †Stad Vollenhove 08-07-1938 Gehuwd in Kampen op 17-02-1881 met Aleida van Beek *Kampen 19-12-1850 †Kampen 24-05-1928

Op 01-01-1946 had het jonge paar zich verloofd.

In de Tweede Wereldoorlog werd Kees Nooren door de Duitsers tewerkgesteld bij de aanleg van de Atlantikwall, een lange verdedigingslinie aan de Nederlandse westkust. Aanvankelijk werd dit werk door betaalde arbeiders en krijgsgevangenen uitgevoerd. Maar bij gebrek aan voldoende arbeidskrachten werden later burgers als dwangarbeider ingezet.
Daarna werd Kees op een trein gezet om in de Duitse oorlogsindustrie te gaan werken. Hij wist te ontsnappen door uit de trein te springen en is in de Noordoostpolder beland.
Hier waren Arbeiderskampen met  barakken voor de honderden arbeiders die de ontginningswerkzaamheden uitvoerden. Mannen werkten van vroeg in de ochtend tot laat in de avond op het land. Het leven in de arbeiderskampen was zwaar. Slaapvertrekken waren sober: houten britsen met strozakken, gedeeld met acht tot tien personen. Hier wilde Kees niet wonen.
Hij ging in de buurt naar de pastoor van het dichtstbijzijnde dorp en vroeg of die er een gezin in de parochie wist die een kostganger konden gebruiken. Dat kosthuis vond hij bij de familie Berndsen in Vollenhove. Tussen Kees en de uitgebreide Berndsen familieleden ontstond een goede band.
Toen het werk in de polder grotendeels klaar was en de oorlog steeds heviger werd door razzia’s en er opnieuw tewerkstelling naar Duitsland dreigde moest hij onderduiken. Dat lukte gelukkig bij de talrijke Berndsen familieleden in huis of in de diverse schuren.
Inmiddels werden Kees en Bertha Berndsen verliefd en kregen verkering. Het was eind 1944 en de destijds 28 jarige Kees had al lang niets meer van zijn Brabantse familie gehoord. Hij wilde weten hoe het ging met het thuisfront en toog door de vijandelijke linies naar zijn dorpje Leur om te gaan kijken. Iedereen in de Nooren familie was gelukkig ongedeerd. Maar Kees kon niet meer terug naar het bezette gebied in het Overijsselse Vollenhove.
De hongerwinter van 1944 -‘45 volgde voor een groot deel van Nederland. Daarna de bevrijding, eerst voor het zuidelijke provincies. In Well was dat 3 maart 1945.

De Wellse periode 1945 - 1961 van Kees Nooren en zijn gezin.

Er was heel veel werk bij de wederopbouw en het herstel aan boerderijen en de landbouw, ook in onze provincie. Kees Nooren vond het de moeite waard om in het zuiden te blijven, hij wilde zich inzetten voor het landbouwherstel en meldde zich bij de instanties, dit moet Bureau Wederopbouw Boerderijen geweest zijn. Zodoende kwam hij niet lang na de bevrijding in Well terecht. Hij kon in de kost op het boerenbedrijf bij de gezusters Dora en Mina Seuren aan de Paad 24. Kees noemde hen 'de tantekes'. Dora was ongehuwd en Mina was met Sjang Göbbels getrouwd.

Sjang Göbbels was voorzitter van de plaatselijke L.L.T.B. Hij was ook kerkmeester en had dus veel contact met de Wellse pastoor. In 1946 zijn er in Noord-Limburg meerdere lokale rij- en ponyclubs opgericht, wat wijst op een groeiende interesse in de paardensport na de Tweede Wereldoorlog. Van het een kwam het ander en in 1946 werd ook hier door de 'Wellse Boerenbond' de 'Landelijke Rij Vereniging Bayard' opgericht met als doel samen van de ruitersport in de regio te genieten. Leden die aan wedstrijden deelnamen waren hoofdzakelijk jonge boerenzonen uit Well en Wellerlooi die op hun trekpaarden reden. Meerdere vaders van hen zijn bestuurslid geweest, zoals Wellenaar Toon Lenssen en Lei Swemers uit Wellerlooi, die zelfs vrienden met Kees werden. Ook lid van het bestuur waren o.a. de paardenbezitters pastoor Reiné (geestelijk adviseur) en burgemeester Douven (beschermheer), zijn paard heette Icar. Sjang Göbbels werd de 1e voorzitter.  In de Wellse volksmond werd de vereniging 'de Bayardruiters' genoemd.

Kees Nooren en Jan Wijenberg. Jan was ook lid van de Bayardruiters.

Kees Nooren in 1947 aan het werk op de kasteelgaarde die met gras werd ingezaaid en veranderd in een oefenterrein voor de paardensport.

Het kasteel werd onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog door de Nederlandse staat geconfisqueerd en Burgemeester Douven werd namens het Nederlands Beheers Instituut de beheerder. Douven en zijn echtgenote woonden er zelf korte tijd na de oorlog. Daarna kwam Kees Nooren op het kasteel te wonen en kreeg op 15 mei 1948 een huurcontract van Douven.  Een afschrift van het volledige contract werd in 1950 gecontroleerd in Roermond.

De grondkamer houdt toezicht op pacht in het belang van de landbouw.

Een warm onthaal in de Grotestraat bij de Maas voor Sinterklaas in november 1947 met de Bayardruiters

Vervolg tekst van dit krantenbericht:

Bergen-Horst-Venray.  De wedstrijden, welke op Zondag 14 Nov. a.s. worden gehouden zijn op geheel nieuwe leest geschoeid. Om 12 uur zullen in de kasteelgaarde de wedstrijden beginnen voor de deelnemende ruiters uit de kringen Bergen, Horst en Venray.  Van elke afdeling zullen slechts drie ruiters kunnen deelnemen, daar anders de afwerking der verschillende nummers niet mogelijk is. Voor de eerste maal zullen samengestelde wedstrijden in Noord-Limburg worden georganiseerd. We kunnen deze wedstrijden vergelijken met een sportvierkamp. Bij de beoordeling worden de punten van elk nummer bij elkaar geteld, zodat het totaal puntenaantal tenslotte de doorslag geeft bij de prijstoekenning. Als eerste nummer staat dressuur op het programma, waaraan iedere ruiter moet deelnemen. Vervolgens wordt vanaf de Kasteellaan gestart voor een veldrit, een cross met natuurlijke hindernissen van ca. 1/½ km. Daarna volgt het hindernis-springen voor alle deelnemers,, waarbij evenals bij de cross tijd wordt opgenomen. Valt het ene nummer tegen, dan kan deze achterstand met het andere nummer weer ingehaald worden. Het totaalcijfer van de driekamp is tenslotte beslissend voor de titel. Inderdaad, hier wordt een titel verreden, de titel van kampioen van Noord-Limburg. Voor de eerste prijswinnaar heeft burgemeester Douven een massief zilveren wisselbeker beschikbaar gesteld. Hieraan is een herinneringsmedaille verbonden als blijvend aandenken voor de winnaar. Verder zijn er nog prijzen als gebruiksartikelen, boeken en sportmateriaal. Dagblad voor Noord-Limburg 12-11-1948.

Dagblad voor Noord - Limburg 03-05-1949

Kees Nooren gaat ca.1950 uit rijden met vrienden Theo Koppers uit de Papenbeek en Elly Schreurs uit de Grotestraat.

Dagblad voor Noord-Limburg 14-07-1951

De bestuursleden van de Bayardruiters in 1952. De vereniging bestond dat jaar uit 25 Wellse ruiters en 5 uit Wellerlooi.

Kermiszondag 1952. Jan Rijs komt terug van de paardentraining.

 Jan Rijs uit het Elsteren was destijds een jong lid van de Bayardruiters. Jan vertelde: " Iedere zondagmorgen werd getraind op een veld dat tussen de Sterrenbos en 't Zand lag. Naderhand is hier in 1961 het voetbalveld van EWC aangelegd. Kees Nooren was een strenge commandant. Jouw paard werd allereerst gecontroleerd of het tip-top schoon en geborsteld was. En oh wee als het niet goed genoeg was! Eerst woonde Nooren in de boerderij op de Paad bij Göbbels-Seuren. We kwamen ook vaak op het kasteel waar Kees daarna woonde. Daar stonden 6 paarden in een ruimte die in de boog tegenover zijn voordeur lag. Toen hij in 1953 getrouwd was hebben we een Bayard-feest gehad met het jonge paar. Toch ben ik na een mooie tijd in 1957 gestopt bij de Bayardruiters omdat ik meer interesse kreeg in twee-benige dames! " 

Huwelijksfoto van Kees en Bertha op 03-09-1952. Ze trouwden in de St. Nicolaaskerk te Vollenhove. Een dag eerder waren ze wettelijk getrouwd in die plaats. Bertha draagt zwarte bruidskleding vanwege haar vader, die onlangs was overleden.

Dagblad voor Noord-Limburg 11-09-1952. De muziek werd op een platenspeler gedraaid, de luidspreker stond op een van de kasteeltorens.

Bertha en Kees werden in Well de ouders van Arian - Henk en Joke.

1955. Arian en mama voeren de eendjes op het kasteel.

Zoontje Henk in 1955, hij werd op 23-08-1954 op het kasteel geboren.

14 mei 1956.  Aankomst van Koningin Juliana op kasteel Well, waar zij, gezien het historisch decor, door klaroenblazers te paard werd verwelkomd. Links te paard is Kees Nooren.

Moeder Bertha met Arian en Henk in 1956. 

Uit het familiealbum

De ruiterclub werd in 1957 verplaatst naar Wellerlooi, de weinige Wellenaren bleven ook daar lid en het oefenterrein aan de Wezerweg bleef ook. Het clublokaal werd café de Smid aan de Rijksweg. De naam L.R.V. Bayard werd niet lang daarna veranderd in L.R.V. Excelsior. Bij boerderij Kanaalmond op de Hamert werden concoursen gehouden.

De Intocht van Sinterklaas en zijn knecht was ook een feest in 1957. Meerdere jaren werd de Sint op deze manier onthaald en maakte hij een rijtoer in de landauer.

Vanaf het kasteel verhuisde het gezin Nooren naar een boerderij met varkensstallen en 8 ha. grond aan de Wezerweg 1. Deze was in november 1956 door het echtpaar Thei Engelen-Keltjens gekocht van Sjang Roeffen en werd verpacht aan de familie Nooren. Zelf bleef de familie Engelen tot april 1962 in Lottum wonen en verhuisde toen naar Well.

Arian in 1958. Op de boerderij aan de Wezerweg leerden de kinderen eerst omgaan met de geit en daarna pas met een pony. Ze leerden de geit zelfs over een hindernisje springen.

Hemelvaartsdag donderdag 7 mei 1959. Familieportret ter ere van de eerste Communie.

Dagblad voor Noord-Limburg 04-09-1959. Ruiter Nooren werd kampioen individuele dressuur.

Het achtste nationale concours van de federatie van katholieke bonden van landelijke rijverenigingen in het afgelopen weekend te Beverwijk gehouden heeft een even onverwacht als fraai succes opgeleverd voor de commandant van de Wellerlooise ruiterclub Nooit Gedacht, Cees Nooren, die in het nummer individuele dressuur de kampioenstitel behaalde en de grote favoriet Maathuis achter zich liet. Deze prestatie krijgt te meer reliëf als men weet, dat Nooren het paard "Oude Bandiet" bereed, dat zijn naam in het verleden alle eer heeft aangedaan en een minder volhardend ruiter reeds lang tot wanhoop zou hebben gebracht.

Oude Bandiet was willig. Het geduld en het doorzettingsvermogen van de Wellse ruiter is echter prachtig beloond, want zondagmorgen toonde Oude Bandiet een zondags humeur en volbracht het paard prestaties, die uiteindelijk het nationale kampioenschap opleverden. In clublokaal café de Smid te Wellerlooi bood L.R.V. Excelsior hun commandant een klinkende receptie aan.

Zomer 1961, thuis aan de Wezerweg. Na de befaamde geit kreeg Henk zijn eerste pony, Bento genaamd.

Installatie van pastoor Driessen op 01-10-1961. Aan het hoofd van stoet - vanaf de Rijksweg naar de kerk - gingen Kees Nooren met de Bayardruiters en zoontje Henk op zijn pony Bento.

Na ruim 15 Wellse jaren verhuisde Kees met zijn gezin in oktober 1961 weer naar het Overijsselse Vollenhove. Hij heeft hier veel betekend voor de paardensport en zijn verdere leven heeft hij als coach nog veel talenten opgeleid. Daaronder ook zijn eigen succesvolle zoon Henk.

Arian schreef bij bovenstaande foto: Ons vader bij familie Thei Roodbeen - Wolfsven 14 te Well waar hij in de jaren '70 van de vorige eeuw veel zomers op ponykamp ging. Samen met vele leerlingen en sommige ouders, uit Meppel en ook uit Zwolle. De kinderen Leo, Carla en Piet Roodbeen kenden wij al goed omdat zij ons vroeger begeleidden op de dagelijkse fietsritjes van- en naar school.