In honour of the dead

Ter ere van de doden

In deze fase van de luchtoorlog was de Duitse olie-industrie bijna dagelijks doelwit van de geallieerde bombardementen. Ook op woensdag 8 november 1944 werden 36 B-17-bommenwerpers van de 379 Bomb Group voor Mission 267 ingezet. In totaal gingen 383 bommenwerpers van de 1st Bomb Division op pad voor deze missie, die zou gaan naar de rubberfabriek in Merseburg en de synthetische oliefabriek in Leuna. Negen B-17’s van de 92 Bomb Group zouden met behulp van het Oboe-systeem functioneren als de Pathfinder Force. Zij moesten met gekleurde fakkels het doel markeren voor de hoofdmacht van de 1st Bomb Division.

Door de accuraat schietende Flak, zware Duitse maskeringsrook en grote afleidingsvuren was het resultaat van het bombardement op de oliefabrieken slecht. Van de 379 Bomb Group zouden drie bommenwerpers niet terugkeren. Een daarvan was de B-17G, (42-31663, LF-G) met de bijnaam ‘Tagalong’ van het 526 Bomb Squadron.

Nadat Luitenant Duffy op 08-11-1944 samen met zijn bemanning Merseburg bij Leipzig had gebombardeerd keerden ze met hun zware bommenwerper terug richting Engeland. Net voor de Nederlandse grens wordt het toestel geraakt door luchtafweergeschut en begint het neer te storten.
Gerald Duffy houdt het toestel in de lucht waardoor zijn bemanning de kans krijgt eruit te springen. Als hij zelf aan de beurt is zeilt zijn bommenwerper recht op Well af......!
Hij besluit op te trekken om Well te ontwijken; hierdoor kan hij er zelf niet meer goed uit springen. Zijn parachute faalt en Gerald Duffy valt te pletter ergens tussen de Maas en de Rijksweg, richting Wellerlooi. De bommenwerper crasht op de Maasoever in Blitterswijck.
Voor zijn moedig optreden ontvangt hij postuum het “Distinguished Flying Cross”.

De rest van de bemanning komt rondom Wellerlooi terecht. Allen worden gevangen genomen, met uitzondering van de Amerikaans-Poolse boordschutter William (Bill) Machulsky die met behulp van het Wellerlooise verzet kan ontsnappen.

De Wellse dokter Gerard van Bracht was bij Duffy en heeft zijn dood geconstateerd. Het lichaam werd daags erna op 09-11-1944 in Arcen begraven omdat Well en Wellerlooi in de frontlinie lagen en het te gevaarlijk was op het kerkhof. De dokter en de moeder van Gerald Duffy hebben een korte briefwisseling gehad. Haar man Leo pleegde in 1943 zelfmoord toen zijn zoon Gerald zich aangemeld had en in het leger ging. Hertha Duffy-Ehlers heeft vanuit de USA nog medicatie naar Well gestuurd omdat deze hier erg schaars was.

Uit het oorlogsdagboek van Theo Simons uit de Grotestraat: Woensdag, 8 november 1944.

's Morgens vroeg naar de kerk en melk gehaald. Om 10 uur was de lucht weer vol van Tommy's. Die vlogen weer ver Duitsland in. Ik ging me eerst laten scheren. De koster vroeg toen of ik 's middags terug wilde komen om wat ruiten in te zetten. Ik was nog geen uur bezig of er werd weer geschoten van jewelste. Wij naar buiten. De meesten renden de kelder in. In de lucht was een viermotorig vliegtuig. Het was aangeschoten. Het ging omhoog en omlaag. Ik rende het kerkhof op om het goed te zien. Opeens sprongen er Tommy's uit, zeven stuks. Een kwam er toen direct omlaag aan de overkant, want de parachute was niet opengegaan. Het vliegtuig stortte neer aan de overkant. Dat was weer iets heel nieuws voor ons. We vonden het heel erg en erg jammer voor deze mensen. Het doet je toch wat. Verder geen nieuws deze dag. We zullen maar afwachten wat morgen brengen zal.

Het kruis aan de N271 in Wellerlooi. Een stuk achter deze plek, in een weiland niet ver van de Maas, vond Duffy de dood. 

Uit het dagboek van Stan van Boeckel uit Haarlem. Hij was 18 jaar en ondergedoken in Wellerlooi. En informatie van Toon Thijssen, destijds woonachtig te Wellerlooi.

Op 8 november 1944 komt uit oostelijke richting een laag vliegende B-17 bommenwerper over Wellerlooi. Hij is al in moeilijkheden omdat er twee motoren zijn uitgevallen door Flaktreffers en hij trekt een rooksliert achter zich aan. Ook de derde motor wordt nog geraakt door een Flak bij Geldern. Na een scherpe draai zwenkt het vliegtuig weer terug en stort neer aan de overkant van de Maas te Blitterswijck. Tijdens de duik springen bemanningsleden met hun parachute uit het vliegtuig. Van eentje opent zich de parachute niet en hij komt neer bij "het Kruis" in Wellerlooi. Zoals later blijkt is het de piloot Gerald Duffy en hij overleeft het niet. Een tweede (buikkoepelschutter William Machulsky) komt terecht in Wellerlooi, in de Rode Hoek. De overige zeven kwamen in het vijandelijk gebied aan de westkant van de Maas terecht en werden gevangen gemaakt.

Enkele dagen na deze crash moest Toon Thijssen van de Duitsers mee gaan helpen met aardappelen rapen op een stuk land richting Hannes Laarakker (Wellsmeer). Op het einde van het land, tegen de rand van het bos hoorde hij iemand zacht roepen "Help me, help me". Toon ging ongemerkt naar hem toe, gaf hem zijn boterhammen en de thermosfles en verstopte hem onder een stromijt die vlakbij stond. Hij meldde zich zogenaamd ziek en mocht naar huis. Hij haalde stiekem de piloot op en bracht hem naar Jan Fleuren die in het verzet zat. Op 11 november 1944 komt "Kranten Jan" binnengelopen bij "Polen Joep" met de vliegenier William Machulsky. Daar kreeg hij als eerste onderdak. Op 23 november probeert William Machulsky  de Maas over te steken, maar het benodigde bootje blijkt bij aankomst door iemand anders te zijn ingepikt. Daags erna mislukt een nieuwe vluchtpoging samen met twee onderduikers; Stan van Boeckel en een uit Duitse dienst gedeserteerde Pool. De roeispaan, een dunne boomstam met daaraan een plankje, valt overboord. De snel stromende Maas drijft hen tegen de Wellerlooise kant, vlakbij de plek waar de terugtrekkende Duitsers de Maas worden overgezet. Het drietal verspreidt zich en haast zich naar de Droogstal. Vanaf zijn schuilplek ziet William zijn Amerikaanse kameraden overvliegen. Hij moet een tijd met de Pool onderduiken in het bos als er steeds meer Duitsers in het dorp komen. Op 12 januari 1945 evacueerde Wellerlooi en moest iedereen naar Groningen. De piloot en de gedeserteerde Pool verstopten zich in een boshut en gingen niet mee, bang voor herkenning want de evacuatie ging onder begeleiding van de Duitsers. Op 3 maart werd Wellerlooi bevrijd en enkele weken later liepen zij samen richting het centrum en ontmoetten er de Engelsen. Beide waren in die twee maanden duidelijk zichtbaar onderkomen. En dan begint voor de vliegenier zijn terugreis naar Amerika.

De bemanning van de Amerikaanse B-17 die tegenover Well - Wellerlooi neerstortte in Blitterswijck vlak aan de Maas

2nd Lt. Gerald J. Duffy, pilot, KIA
2nd Lt. Keith E. Foster, co-pilot, taken POW
2nd Lt. James T. Cheney, navigator, taken POW
2nd Lt. Joseph W. Flisnick, bombardier, taken POW
T/Sgt. Richard E. Lehmann, TT gunner, taken POW
S/Sgt. Charles R. Herbison, Ro, taken POW
S/Sgt. William V. Machulsky, BT, escaped, hid for 3 days in a haystack, helped back to his unit by local resistance groups POW
S/Sgt. James D. Kennedy Jr, right wing gunner, taken POW
S/Sgt. Douglas L. Griffin, tail gunner, taken POW

2nd Lt Gerald J. Duffy was a graduate of Davenport High School with the class of 1936 and later attended business college. Prior to entering the service was a paymaster with French & Hecht.
He joined the Air Corps of the U.S. Army Reserve in Des Moines, Iowa on 13 October 1942.While on a mission over Merseburg, Germany, the plane was hit causing it to lose two engines. Lt Duffy, however, continued his flight back to England. Somewhere between the Rhine River and the Dutch-German border, Lt Duffy’s plane was again struck by flak. Consequently, Lt Duffy found that he was unable to maintain level flight.
Realizing that the plane was going to crash, Lt Duffy ordered his crew to bail out, which they did. He also realized that the aircraft was headed toward the town of Well where he believed it would crash with the potential of taking many civilian lives. He stayed with the plane, pulled her up once more to avoid hitting the town. He then abandoned the plane, however he was too low for a successful bail out and his parachute did not completely open. He was killed in the jump. Seven of the other eight crew members were taken prisoner. One of them, William Machulsky was helped by the resistance group of Wellerlooi.
Lt Duffy was first buried at the Arcen Roman Catholic Cemetery, a few miles across the Maas River from the crash site on 9 November 1944. It was not possible to bury him in Well or Wellerlooi, both villages were in the front line.

Duffy's parents were married in 1916 and Gerald was born in 1917. Gerald’s father killed himself in 1943 when Gerald enlisted in the Army.
Just after Gerald was killed the village doctor from Well, Gérard van Bracht was with him. 
The doctor and Mrs.Hertha Ehlers-Duffy have sent some letters back and forth to each other just after Gerald was killed. 
Hertha Duffy has sent medical supplies from the USA to doctor van Bracht because medical supplies were not always available for him. 

Het wrak van de  B-17G 'Tagalong'.  De crashlocatie is de huidige Maasweg in Blitterswijck tegenover de Geysselberg.

05-07-1945.  Telegram aan moeder Duffy met de bevestiging dat haar zoon gesneuveld is.

Gerald J Duffy is buried or memorialized at Plot D Row 21 Grave 5, Ardennes American Cemetery, Neupre, Belgium. This is an American Battle Monuments.

Het graf van Gerald J Duffy is in Neupré - België op de Amerikaanse Begraafplaats en Gedenkteken van Ardennen.

Name   Gerald J Duffy
Born    August 16, 1917
From   Long Grove, Scott County, Iowa
War      World War II
Branch US Army Air Corps
Rank    Second Lieutenant
Specialty Pilot
Group  379th Bomber Group, Heavy, 526th Bomber Squadron
Death  November 8, 1944
Cause Hostile, Killed in Action
Awarded ★Distinguished Flying Cross ★Air Medal ★Purple Heart

Distinguished Flying Cross

Vrijwilligers van Archief Well hebben op dinsdag 4 april 2023 nabij het Mariakapelletje aan de Weideweg in Well een herdenkingspaneel geplaatst.

Gebaseerd op officiële oorlogsverslagen was dit de aanleiding voor Archief Well om het paneel te plaatsen. Hierbij waren een achttal Amerikaanse studenten en personeelsleden van 'Emerson College - kasteel Well' aanwezig. Dit in het kader van het ontmoetingsprogramma van Emerson studenten met de plaatselijke bevolking. Zij eerden hun dappere landgenoot door een boeket bloemen neer te leggen. Het paneel is gemaakt van cortenstaal en heeft de vorm van een vliegtuigvleugel. Het herinnert aan de heldhaftige daad van piloot Gerald J. Duffy.

Zie ook het nieuwsitem

Bill "Tarzan" Machulsky. 

Vooraan v.l.n.r. John B. Moats (Pilot) - Lt. Gerald Duffy (Co-Pilot) - Lt. Jim Pope (Navigator) - Lt. Joe Flisnick (Bombardier) - Cpl. Dick Lehman (Engineer)

Staand: Cpl. Charles Herbison (Radio Operator/Gunner) - Cpl. Jim Kennedy (Armorer/Gunner) -  Cpl. Bill Machulsky (Gunner) - Cpl. Nick Larlells (Gunner) - Cpl. Douglas Griffin (Gunner)

Evader Story
S/Sgt. William Vincent Machulsky was the ball turret gunner of B-17 Flying Fortress 42-31663. During a raid to Merseburg this bomber was hit by flak over the target. The B-17 eventually crashed at Blitterswijck near Meerlo. The pilot didn't survive. Of the survivors, only Machulsky managed to evade capture. In contrary to most of the other crew members he landed some distance away from the others near Wellerlooi. According to one source he was picked up by a certain Toon Thijssen (a few days after the crash), who hid him in a haystack and then brought him to Jan Fleuren. This man brought Machulsky on 11 November to an (unknown) hiding address. According to another source - C.E.A. van Boecke - who was hiding at a farm at De Droogstal at Wellerlooi, Machulsky landed in a nearby wood and was then taken to the farm where Boecke was hiding. On 23 November and the day after he attempted to cross the river two times. The first attempt failed because the boat had disappeared. During the second attempt also Boecke played a role. It was he who tried to row Machulsky and a deserted Pole to the other side of the river. Boecke wrote about this ‘adventure’ in 1981: ‘Blitterswijck [at West Bank of the river] could be liberated any moment by the British forces, but to reach this village, we first had to pass the German trenches of the ‘Meuse Line’ and we also had to ‘loan’ a boat from the Wehrmacht. We succeeded in all this, but when we floated on the river we had great difficulties with one of the oars, a small tree trunk with at the end a piece of board. Suddenly the oar fell into the water. We now were steerless and floated in the direction of a spot where retreating Germans were ferried across the river. We didn’t get there as the boat got stuck into some wire.’ The three pulled themselves along the wire to the shore and eventually had to give up their attempt to reach to other side of the river.

Soon after the Germans took defending positions in and around Wellerlooi. Around 25 November the British artillery began shelling the village. Machulsky and the Pole couldn’t stay any longer at the farm at De Droogstal and were hidden in (one of three) hideout(s) in a nearby forest. The supply of food became very difficult the following weeks because of razzia’s, the cold winter weather and the war violence. In the end apparently only one person, a Dutch marine named ‘Fran’s’, was helping Machulsky and the Pole.

According to another source after the failed crossing attempts Machulsky (and the Pole) found shelter with Joh. Mart. Driessen who lived at F. no. 35 at Wellerlooi ('t Ven). Machulsky stayed several weeks with the Driessen family, but on 18 January 1945 the situation changed dramatically. The Germans then forced the inhabitants of Wellerlooi to evacuate. It was decided that Machulsky would stay in Wellerlooi in a hide out in a forest (according to the other source he stayed here with the Pole). Machulsky was supplied with enough food and other necessaries. Driessen: 'Before [leaving] we had given many foodstuffs to Machulsky, f.i. a whole specied [spiced] pig, and many other things for at least two months.' Several weeks later, at the beginning of March 1945 Wellerlooi was finally liberated. It seems that Machulsky and the Pole waited a little longer and contacted Allied troops on or around 15 March 1945.

The Times-Tribune. Scranton, Pennsylvania. Wednesday Oct 3, 1945

Veteraan William Vincent "Tarzan" Machulsky. Gehuwd met Eleanor Cerza 30-11-1943.​ 
*19-11-1922 in Inkerman, Luzerne County, Pennsylvania.  †24-12-1986 in Kingston, Luzerne County, Pennsylvania. Begraaflocatie: Saint Roccos Cemetery Pittston Township, Luzerne County, Pennsylvania, USA. Nabestaanden zijn: dochter Ann Marie en haar echtgenoot John Wojcik uit Yatesville met hun gezin.