Middeleeuws feest met Godfried Bomans in 1966

Op zaterdag 10 september 1966 werd ons mooie Wellse kasteel druk bezocht. Onder de gasten waren ook veel prominente Limburgers. Godfried Bomans was een bekende schrijver van onder meer 60 boeken. Een van zijn meest bekende werken is 'Erik of het klein insectenboek'. Ook schreef hij  gedichten, verhalen, toneelstukken en artikelen. Bomans was ook een bekendheid op radio en televisie.

 De regionale kranten schreven ieder hun interessante en uitvoerige verslagen.

Vervolg van de tekst:

GEHANDICAPTE KINDEREN 
Het feest wordt georganiseerd door de Venlose Lions Club ten bate van de gehandicapte kinderen van het sanatorium Maria Auxiliatrix te Venlo, waar dringend behoefte bestaat aan een zwembad. Ter gelegenheid van het feest, waarmee de rijke historie van kasteel Well tot leven wordt gebracht, worden de zalen en kelders met kaarsen verlicht en de slottuin feeëriek geïllumineerd. Het in ceremonieel tenue gestoken fanfarekorps van de Limburgse Jagers treedt als hofkapel van Jan van Arendael op. Voorts zullen verschillende orkestjes in middeleeuwse kledij de feestelijke stemming verhogen. De entreeprijs voor dit bijzondere liefdadigheidsfeest bedraagt 25 gulden per persoon.

LEEGSCHUDDEN 
De in 1427 geboren Jan van Arendael verwierf zich in 1450 de titel Heer van Well. Door zijn huwelijk met Beatrix van Rheidt kreeg hij tevens de heerlijkheid Rheidt in eigendom.Tot zijn grootste hobby’s behoorde het leegschudden van rondtrekkende kooplieden, hetgeen tot gevolg had, dat een woedende menigte in 1464 het kasteel van Rheidt in brand stak. Hij waagde zich daarna niet meer in die contreien en stierf in 1478 op zijn overgebleven bezitting te Well. (De nieuwe Limburger 25-08-1966)

Limburgs Dagblad 06-09-1966

Vervolg van de tekst: Tegen tienen werd de komst aangekondigd van kasteelheer Jan van Arendael, gepersonifieerd door Godfried Bomans. Zakelijk liet de microfoonstem in één adem de mededeling volgen, dat vanaf dit ogenblik de consumpties voor eigen rekening zouden zijn. 

(Roof-) ridder van de H. Maagd.
In de 15e eeuw is het kasteel te Well bewoond geweest door ridder Jan van Arendael, die het ondanks zijn gewoonte om rondtrekkende kooplieden uit te schudden, gebracht heeft tot lid van de Orde der Ridders van de H. Maagd. 
Het idee om Jan van Arendael voor één nacht te laten herleven was geboren bij de Lions Club te Venlo. De opbrengst van de dure feestavond was bestemd voor een zwembad in het revalidatiecentrum voor gebrekkige kinderen Maria Auxiliatrix te Venlo. Kasteelheer, Jan (Godfried) van Arendael zag in de alom bloeiende zorg voor het gehandicapte kind een delging van schuldgevoelens, die leven in de welvaartstaat. 
Zijn toespraak, gehouden onder een rood baldakijn nadat hij van zijn ros was gestapt, gaf de gasten precies wat ze verwacht zullen hebben: een mengeling van humoristische spitsvondigheden, geënt op Freudiaanse bespiegelingen. „Ik ben dan. eindelijk in de nestgeur van deze provincie aangekomen”, zei hij allereerst met betrekking tot Limburg. Maar de pointe ontging de meeste aanwezigen. Hij was verheugd na vijf eeuwen weer „aanwezig te kunnen zijn op het slot, waar mijn vader, de oude Jan, op de gelukkige gedachte kwam mij te verwekken, samen (want hij kon dit niet alleen) met jonkvrouwe Geertruida Toussaint de Mélart. ...” 
„Mijn vader heeft voor de bevolkingsdichtheid van Limburg zijn uiterste best. gedaan” erkende ridder Jan van Arendael verder. De juristen onder de aanwezigen bracht hij het voorrecht der middeleeuwse ridders in herinnering, om vrijelijk te kunnen beschikken over het vrouwelijk dienstpersoneel. „Ik ben voornemens om van dit recht vanavond uitvoerig gebruik te maken....” 

Spoken 
Klokslag middernacht doofden de fraaie lichtjes in de slottuin. Onder ijzingwekkende geluiden, geproduceerd door een geluidsband, verschenen onder Bengaals schijnsel de „witte wiever”. Dat zijn spoken, die volgens de legenden en de VVV-folders vroeger in Noord-Limburg gehuisd moeten hebben. Sommige spoken dansten met zware tred, hetgeen verklaarbaar werd toen. onder de witte beddelakens de laarzen van Limburgse Jagers zichtbaar werden. In de ridderzaal reikte Jan van Arendael, gezien het late uur en de doorstane emoties zich vastklampend aan zijn troon, ettelijke onderscheidingen uit, aan gouverneur mr. dr. Ch. van Rooy, dr. van Maarsseveen, Lions clubbestuurder S. Muysers, majoor Wiilems van de Federik Hendrik – kazerne en burgemeester drs Dittrich. Deze laatste werd er door ridder Jan vermanend pp gewezen, dat hij grote risico’s neemt bij zijn pogingen het hiernamaals te verwerven. Waarop de burgemeester onomwonden het woord „kruisbeeld” in de mond nam en daaraan toevoegde: „U en ik, meneer Bomans, komen beiden in de pers. Het verschil is dat u eraan verdient en dat ik eraan ten onder ga”. Na deze ver na het middernachtelijke uur gedane confessie kabbelde het feest bij dansmuziek en een taptoe der Limburgse Jagers verder, tot diep, heel diep in de nacht van Well. (De nieuwe Limburger 12-09-1966)

Limburgs Dagblad 13-09-1966

Links vooraan is de bekende glazenier - kunstschilder Joep Nicolas uit Roermond met achter hem schrijver Toon Kortooms uit Bloemendaal. Naast Nicolas staan Mich Simons en Toos Smals-Peters uit Well. Rechts Godfried Bomans alias ridder Jan.