Noodkerk in de Tiendschuur

Pastoor Reiné had zeventienhonderd parochianen en er moest na de bevrijding raad worden verschaft over een noodkerk.

Truus Derks en Piet op het Veldt waren het eerste bruidspaar na de Tweede Wereldoorlog.

Zij trouwden op 21-06-1945 in zaal Walaria.

Na de kloosterkapel was deze zaal als noodkerk ingericht.

Daarna werden in twee klaslokalen van de jongensschool de H.Missen gelezen.

Maar ook de klaslokalen waren niet groot genoeg en verre van ideaal als noodkerk.


In Well staat omgeven door brede grachten en hoog oud geboomte het kasteel. De Duitsers hebben er in gehuisd en daarna de Engelsen. Niet veel meer dan de muren is er van overgebleven. De pastoor wandelde er wat rond, op zoek naar zijn noodkerk. Zijn oog viel op de in 1609 gebouwde tiendendschuur, waarin de kasteelheer van het dorp de tienden van de oogst der boeren netjes opborg. De schuur was verwaarloosd maar niet bouwvallig, het dak was lek en van de paar vensters was het glas stuk. Maar de ruimte was er. Met wat pannen, hout, glas en cement zou het wel gaan. De schuur was op zichzelf al prachtig met zijn bijzonder mooie balkconstructie. De pastoor glimlachte en belde burgemeester Douven op. Reiné had zijn noodkerk gevonden.

Qua bouw had de tiendschuur al de indeling van een kerk: een middenschip en zijbeuken. De linker schuurdeur werd entree. 

Héél wat kerkdiensten zijn hier gehouden, héél wat huwelijken gesloten en een hele schaar kinderen gedoopt.Toen de nieuwe kerk aan de Hoenderstraat in 1958 klaar was moest Well gewoon weer aan dat nieuwe gebouw wennen.


 

April 1946. Uit het Dagblad voor Noord Limburg.


 

Via luidsprekers, die boven op een toren op het kasteel stonden, werden de parochianen opgeroepen om naar de kerk te komen. Het klokkengelui kwam van een platenspeler die in de noodkerk stond. Op den duur vormde het krassen van de grammofoonplaat een hinderlijk bijgeluid.....


 

Detail van de kap in de Tiendschuur.


 

De kerkbanken voor de noodkerk werden vervaardigd uit de massa's lindenbomen, die de Duitsers bij hun terugtocht hadden omgekapt om de wegen te versperren voor de boze Engelsen.

Onze voortvarende burgemeester Douven had de bomen naar een houtzagerij laten transporteren en voor het doel geschikt te maken, zonder een kaarsje op te steken voor Sint Bureaucratius te offeren!

Maar liefst zeven parochies hebben op deze manier kerkbanken gekregen van het hout uit Well.


 

Onder de prachtige, zware eiken balken, bijeengehouden door oude ankers, heeft men de mooiste en sfeervolste noodkerken van het Bisdom Roermond ingericht. Zelfs de Koningin moest dit bij een bezoek in 1946 aan Well toegeven.


 

De kuip van de preekstoel kon nog dienst doen, maar de kap er van was nergens meer te vinden. De dorpssmid had een serie stallantarens naar oud model gemaakt voor de verlichting. Aan de rechterzijkant vooraan kwam de “zangzolder”.


 

 

De oude communiebank was wat opgekalefaterd en van de brokstukken van het oude altaar was een nieuw altaar gevormd.


 

Tegen de houten stutten stonden de deels verminkte beelden uit de oude parochiekerk, als oorlogsinvaliden.

Links zijn de kinderbankjes voor de jongens nog net te zien. De meisjes zaten gescheiden van de jongens rechts in de kerk bij het Maria altaar.


 

Links: Sint Vitus, zich bewust van zijn waardigheid als patroonheilige, hief zegevierend zijn palmtak omhoog.

Rechts:  de Heilige Rochus en doorkijkje naar het altaar.


 

In de verte, bij het altaar, fonkelde de rode godslamp. En een straaltje zonlicht van opzij deed de barokke stralenkrans met de pelikaan boven het altaar glanzen als goud.


 

De sacristie in de tiendschuur.

Nadat de noodkerk al een jaar lang in gebruik was genomen, betaald en alles afgehandeld, verschenen de heren van de wederopbouw om alles op te meten....

In de periode van de noodkerk had onze parochie behalve pastoor Reiné ook vier kapelaans: Franciscus P.J. Rutten 1946-1950. Petrus C. Baeten (Missionaris van Scheut C.I.C.M.) 1950-1952. Petrus A.J. Verstegen (Pater van de Heilige Geest C.S.Sp.) 1950-1952 en kapelaan Albertus H.M. Lebens 1953-1959.


 

Well had de mooiste noodkerk van heel Limburg, zo sfeervol dat van alle kanten de bewonderaars toestroomden. Onder andere op 10-10-1946 koningin Wilhelmina, hier in gesprek met Dina Vullings-Vink.

Verder kwamen minister president Louis Beel, gouverneur van Limburg Frans Houben en ook verschillende gezanten van andere landen zijn komen kijken.


 

12-06-1946. Huwelijk van Toon Kortooms en Mia Arts.


 

Parochianen verlaten de kerk eind jaren '40. In het midden Roel Hendrix


 

1950. Huwelijk van Louis Jenneskens en Anneke Koppes uit 't Knikkerdorp.

De engelen tegen de zware balken glimlachten.


 

06-05-1953. Huwelijk van Harrie Derks en Dina Hebben.


 

1957. Het huwelijk van Piet Mercus en Bets Krebbers wordt ingezegend door pastoor Reiné. Rechts staat koster Frans Coppers.


 

1957. Huwelijk van Piet Mercus en Bets Krebbers.


 

1957. Huwelijk van Piet Mercus en Bets Krebbers.


 

Dertien jaar na de bevrijding, op Palmzondag 1958, werd de Tiendschuur verlaten en bracht men het Allerheiligste in processie naar de nieuwe kerk in de Hoenderstraat.