Zoek

Sint Vituskapel. Anno 1954.

Als herinnering aan de St. Vituskerk werd deze St. Vituskapel gebouwd, op de plaats waar de kapelanie in de Grotestraat stond. Kerk en kapelanie werden in de Tweede Wereldoorlog verwoest. 

Toen pastoor Reiné opdracht kreeg om een nieuwe kerk voor de parochie te bouwen, wilde hij deze niet meer aan de Maas hebben. Hierover was een groot meningsverschil in het dorp. Zo was burgemeester S. Douven een  van de voorstanders om de kerk op dezelfde plek te herbouwen, zij het wat groter van omvang. Hij heeft zijn streven niet meer in vervulling zien gaan want de burgemeester stierf plotseling op 12 november 1950, toen er over de plaats voor de nieuwe kerk nog steeds geen beslissing was gevallen. Pastoor Reiné liet eerst in 1954 deze Vituskapel bouwen en daarna begon men in 1956 met de bouw van de nieuwe kerk in de Hoenderstraat. Aannemer was in beide gevallen Firma Linskens & Verstraelen uit Blitterswijck en de architect Jan Ramaekers uit Maastricht.


 

In eerste instantie had deze kapel mooie glas in lood ramen. Maar op den duur werden deze vernield.

Ook het kostbare houten St.Vitusbeeld uit de oude kerk, dat geregeld op kerkelijke feestdagen in de kapel stond, staat er nu nooit meer, maar staat uit voorzorg permanent in de kerk. 


 

Wandtekening van St. Vitus in de gelijknamige kapel aan de Maas.


 

Bij de laatste overtocht van het Wellse veer op 3 september 1954 is de in dit jaar gebouwde St. Vituskapel op de achtergrond te zien.


 

Vitus is een heilige en martelaar van de Rooms-Katholieke Kerk en de orthodoxe kerken. Hij wordt gezien als een van de veertien heilige helpers, heiligen die worden aangeroepen om bepaalde ziekten te genezen. In het geval van Vitus, vooral bij zenuwaandoeningen. Vitus is de beschermheilige van dansers, zangers en epileptici. Zijn naamdag is op 15 juni. Vroeger werd jaarlijks op deze dag de Wellse Vituskermis gehouden.


 

In januari 1955 maakte kapelaan Lebens deze foto. 


 

De St. Vituskapel in de Grotestraat midden jaren '50.


 

 Wim Koppers uit de Papenbeek maakte deze foto in de jaren '60.


Van een grote platte zerksteen, gesteund door twee pilaren, is een soort altaartje gemaakt. Het graf lag voor de Tweede Wereldoorlog ongeveer in het midden van het kerkhof. De overledene was de 27 jarige Henriette Elise Gertrude Schmitz. Dochter van Petrus Clemens Augustus Schmitz en Theresia Françisca Angela Laarman. Henriette was, net als veel mensen uit alle windstreken, op consult gekomen naar de destijds zeer bekende Wellse dokter Pieter Francis van Es, die op het huidige adres Grotestraat 39a woonde.Hij genas koningszeer of scrofulose, een ernstige ziekte van de halsklieren. Maar helaas vond zij in plaats van genezing de dood.

De grafsteen heeft het inschrift:
Hier rust het stoffelijk overblijfsel van mejufvr. H.E.G. Schmitz 
             geboren te Amsterdam
† te Well den 27 februarij 1847
               Zij ruste in vrede

De houtskool tekeningen over het leven van St. Vitus zijn gemaakt door Jan Fellinger uit Nijmegen.


 

Foto uit mei 1975 door Theo Laarakker.


 

De St. Vitusparochie Well is eigenaar van deze kapel en het kerkbestuur draagt zodoende zorg voor het onderhoud.

Het lekkende dak werd in de loop der jaren vervangen.


 

Omdat er geen Vitusbeeld meer voorhanden was, werd dit door de huidige pastoor Clemens vervangen door een beeld van Maria van Fatima. Ook liet hij het plafond blauw verven. De banken die in de kapel staan zijn ook door pastoor Clemens geplaatst en zijn afkomstig van de voormalige Vredeskerk uit Venray.

Carla Albers uit de Grotestraat draagt al jarenlang bij aan het dagelijks onderhoud en zorgt dat alles er fleurig bij staat.

Mocht iemand een beeld van St. Vitus hebben of willen sponsoren neem dan contact op met de pastorie.