Meiboom

Het jonge groen en de lentebloesem brengen kleur en leven in de natuur, die lange tijd dood geleken heeft. Het kan in mei ook nog wel eens koud en kil zijn. Op 12-13 en 14 mei vieren we nog de naamdagen van de IJsheiligen Pancratius - Servatius en Bonifatius. Maar we krijgen in mei meestal ook veel dagen met mooi mild lenteweer. Rond het begin van de meimaand zijn er meerdere volksgebruiken bekend, die in het teken staan van de triomf van de zomer over de winter. Vroeger was de 1e mei een van de heilige dagen bij onze voorouders. Op meiavond 30 april werd een meiboom uit het bos gehaald en in de buurt geplant. Dit was het symbool van de vruchtbaarheid, niet alleen ten aanzien van land, gewas en vee, ook ten aanzien van huwbare jongens en meisjes, want veel meer dan tegenwoordig hadden die echt de lente in de kop. De jongelui plantten een meiboom voor het huis van hun liefsten. Ook werden meibomen geplant voor de woningen van bestuurders. Al jarenlang zijn deze gebruiken in Well verdwenen, we weten niet wanneer. Vlak over de grens in Duitsland zie je de meiboom nog op de dorpspleinen staan. In Kevelaer wordt zelfs ieder jaar een wedstrijd uitgeschreven. Het gaat er dan om welke buurt de mooiste meiboom heeft geplaatst. Ook op of rond 'meidag' deden nieuwe knechten en dienstboden hun intrede en werden landerijen in pacht genomen. In steden handhaafde men dit boerenritme. Arbeidscontracten en huurcontracten gingen dan in en bedrijven openden een nieuw boekjaar. 

Het plaatsen van een meiboom of meitakken is ook veel jaren in meerdere vormen gehandhaafd zonder dat dit gebonden was aan de meimaand. De 'oogstmei' plaatste men op de laatste wagen hooi of koren die van het land gehaald werd. Men sprak ook wel van een 'berkenmei' die in de laatste korenschoof naar de boerderij werd gereden. De 'bruidsmei' werd geplant op de bruidswagen of op de huwelijksdag opgericht voor het huis van het pas getrouwde paar. De 'schutsmei' was het jonge sparrenboompje, dat op 1 mei voor de deur van het woonhuis of van de stal geplant werd ter bescherming van huis en hof. Ook sierde menige meiboom de nieuwbouw van een huis. Bij het richten van een huis of ander gebouw, na voltooiing van het hoogste punt, als de kapspanten op de gebinten bevestigd zijn, wordt de 'richtmei' op de nok van het dak geplaatst. Ook hier staat de meiboom symbool voor vruchtbaarheid en voorspoed. Dit gaat gepaard met een traktatie aan iedereen die aan de bouw heeft meegewerkt, dit is het richtfeest, een reden om een lekker glaasje te drinken en samen te proosten. Later werd de 'richtmei' vaker vervangen door een vlag.

Uit de krant van 19-08-1908

1959. Richtfeest met werklui van de Aannemers Combinatie Well met de opdrachtgevers uit Venlo.

v.l.n.r. Giel Verrijdt - Roel Hendrix - Pierre Klabbers - Willy van Bommel - Jan Hendrix

1959. Het gaat de Wellenaren goed, eten en drinken in overvloed.

Met de komst van de nieuwe buren Kees en Diny Vane-Jonkers en gezin werd een traditie in ere gehouden door de buurt van de Paad. Er werden door de vrouwen roosjes gemaakt op de Brouwershof, de mannen maakten de meiboom. Daarna gezamelijk versieren en plaatsen. 

Meiboom zetten op de Paad. De hulp van de nieuwe buurman Kees moest er aan te pas komen om het gevaarte rechtop te zetten.

Een feest ontbrak niet, zodat Diny en Kees geen pezerik aan de voordeur kregen!

In 1982 op de Kamp 6. Hier werd een meiboom gezet en een krans gehangen voor Martien en Lenie Lemmen-Frederix.

Onderstaande meibomen zijn geplaatst in de tuin van hun nieuwe buren, door de naaste buurt. (Nòste naobere)

De nieuwe buren worden geacht om een kennismakingsfeestje (vandaar de flessen) te geven, pas daarna wordt hun meiboom afgebroken.

Was men gierig en gaf men geen traktatie, dan werd er vroeger een pezerik aan hun voordeur gehangen, als teken dat het 'zeikerige' (gierige) mensen zijn!

Boven in de meiboom  hangt een groene krans ten teken van de cyclische rondgang van het leven of het levensrad. 

Meiboom in de Papenbeek.

De 'richtmei'  werd vaker vervangen door een vlag, zoals hier in 2010 bij de bouw van MFC de Buun.

Deze meiboom aan de Kasteellaan is prachtig versierd in de Wellse kleuren: blauw-wit.

Boven in de meibomen zijn jonge dennen- of berkenboompjes geplaatst. Dit zijn symbolen van het jonge ontluikende leven en de groei.